مواد خام به مراقبت ویژه ای نیاز دارد.

     چرم را باید به صورت دوره ای و هر چند وقت یکبار با اسفنج یا پارچه نمناک تمیز کرد و گرد و خاک

و لکه های سطحی روی آن را زدود.

     چرم را نباید در مقابل حرارت مستقیم و یا حرارت غیر مستقیم طولانی (مانند خورشید) قرار داد

زیرا آب شیمیایی چرم بخار شده و چرم حالت خشک و سوختگی پیدا می کند.

     همچنین حجم چرم در تماس با آب و رطوبت افزایش یافته و کش می آید و با خشک کردن آن در

صورت نداشتن توانایی لازم ، چرم حالت اولیه خود را از دست می دهد. در چنین مواردی چرمی که

آب خورده را باید به آرامی و در گرمای ملایم خشک کرد و از قرار دادن آن در برابر حرارت و همچنین

خورشید ، باید خودداری کرد.

    ذکر این نکته نیز ضروری است و آن تماس چربی و مخصوصا دست چرب با چرم است ، که باعث

کدر شدن و چرک شدن چرم می شود ، و برگرداندن آن به حالت اولیه دشوار و با ضرر رسیدن به چرم

همراه است .

    در مورد نگهداری کیف های چرمی با توجه به خصوصیت شکل پذیری چرم ، یک نکته مهم وجود

دارد و آن این است که کیف ها ، مخصوصا در زمانی که از آن ها استفاده نمی شود ، باید با فرم اصلی

خود نگهداری شوند ، یعنی اینکه باید داخل کیف را با روزنامه یا پارچه و یا ... پر کرد ، تا شکل اصلی

خود را به دست آورند . علت آن ، این است که با گذشت زمان چرم حالتی که با آن نگهداری می شود

را به خود می گیرد و بعضا با توجه نکردن به این نکته فرم کیف تغییر می کند .

گیس باف:

    این نوع بافت جذابیت زیادی دارد و برای دوخت نهایی و همچنین تزیین کارهای چرمی مورد استفاده قرار 

می گیرد در ظاهر ، این بافت سخت به نظر می رسد ولی با کمی دقت و تکرار متوجه می شوید که اینگونه

نیست و می توانید با کمی خلاقیت و حوصله کارهای زیبایی را با این نوع بافت ایجاد کنید.

اگه جایی به مشکل برخوردین ، بپرسین تا راهنماییتون کنم.

سلام امروز براتون الگو و طرز تهیه کیف زنانه رو میزارم امید است که بتونید بخوبی انجامش بدید

  توجه کنید:

_در این الگو فاصله سوراخ ها از یکدیگر و از لب کار نیم سانتیمتر (0/5cm) است.

_طول دیواره کیف 86/5 سانتیمتر است.

_تعداد سوراخ های دیواره 173 سوراخ است.

_اندازه ی بندینک کیف 6*21 سانتیمتر است.

_ بندینک روی بدنه ی پشت ، 5 سانتیمتر پایین تر از لب کیف وصل می شود.

      

از این الگو 2 برش داده می شود (برای بدنه پشت و بدنه جلو)

الگوی نصف دیواره

بندینک

 از این الگو برای داخل کیف استفاده می شود

(2 برش داده می شود)

اهورامزدا

اَهورامَزدا نامِ خدای یکتا در مزدیَسنا (آیین زردشتی) است. دیگرگویشهای این واژهٔ دینی، اهوره مزدا، هُرمُزد، هُرمَزد، هورمَزد و اَهُرمَزد و اورمزد هستند.

اهورامزدا واژه‌ای ترکیبی است و از اهورا و مزدا تشکیل شده‌است. در گاتاها گاهی اهورامزدا جدا از هم بکار رفته است^[۱]. مزدا در بعضی بندهای گاتاها به معنی حافظه و به حافظه سپردن و به یاد داشتن است. این واژه در سانسکریت مَذِس، به معنی دانش و هوش می‌باشد. بنابراین وقتی که مزدا برای خدا به کار برده شده‌است از آن معنی هوشیار و آگاه و دانا برداشت کرده‌اند. اهورا نیز از ریشه /ah/ به چم هستی و بودن سرچشمه گرفته است و اهورا بدین ترتیب به چم هستی بخش است پس اهورامزدا در مجموع به معنیِ هستی بخشِ دانا است.

اهورامزدا آفریننده جهان است. مزدیسنان اهورا مزدا را می‌پرستند. اهورامزدا خالق و داور همهٔ چیزهای مادی و معنوی و نیز آفریننده روشنی و تاریکی و برقرار کننده نظم هستی (اشا) است^[۲]. او با اندیشیدن همه چیز را هستی بخشیده‌است پس در واقع او از عدم می‌آفریند و با خود تنهاست. برای اهورا مزدا در هرمزد یشت، در حدود شصت صفتِ نیک آورده شده و تقریباً همهٔ چیزهای خوب به وی منتسب شده‌است. همچنین او در مزدیسنا دارای شش صفتِ برجسته زیر است:

سپنتَه مَینیو یعنی مقدس‌ترین روان، خشثره ویرنه بگویش امروزی شهریور یعنی شهریار و پادشاهی که باید انتخاب و برگزیده شود، سپنتَه آرمیتی است یعنی پارسایی مقدس. هورتات بگویش امروزی خورداد بمعنی جامعیت و رسایی و امرتات جاودانگی و بی مرگی است. او اشه یعنی راستی و درستی و قانون ایزدی و پاکی است. همچنین وهومَنَه است به معنی خوب منش. این صفات در مزدیسنا به نامِ امشاسپندان خوانده می‌شوند و پایه های کمال در دین زرتشتی است برای رسیدن به روشنایی بی پایان.از این هفت امشاسپندان است که هفت شهر عشق و هفت آسمان و هفت خوان اسفندیار و هفت خوان رستم و هفت سین و هفت کشور و ... برداشت شده است.

بر اساسِ کتابِ بندهشن که در اواخر دوره ساسانیان نوشته شده، نیروی مخالفِ اهورامزدا و زایندهٔ بدی‌ها را اهریمن معرفی می‌کند^[۳] . در کیش زرتشتی، اهریمن هیچگاه توانِ ذاتی برای مقابله با قدرتِ اهورا مزدا را ندارد و رقیبی برای او نیست بلکه اهریمن همان اندیشهٔ بد یا اَنگره مینیو است اما در باورِ زروانیان، اهریمن برادر و رقیبِ اهورا مزدا و پسر زروان^[۴] و دارای هویتی جداگانه از اهورا مزدا است.

بر پایه باورهای کهنِ زروانی و دیگر دینهای پس از آن چون مانویان "اهورامزدا و اهریمن هردو زادهٔ زروان (خدای زمان) بودند و جهان عرصه جنگ این دو نیروی نیک و بد است ولی سرانجام چیرگی در پایانِ جهان با اهورامزداست و چون اهورامزدا پاکی مطلق است بدی در او راه ندارد . پس هر آنچه که بد است اهریمنی است." البته این سخن در هیچ جای گاهان نیست و زروان در زبان اوستایی تنها به معنای زمان است و ارتباطی با خداوند ندارد.

تغییراتی در فرهنگ كه موجب به وجود آمدن گیجی، سردرگمی و هیجان می شود

.این ضربه چنان نرم و آهسته بر پیكر ملت ما فرود آمد كه جز گیجی و بی هویتی پی آمد آن چیزی نفهمیدیم!

 شاید افراد زیادی را ببینید كه كلمات Hi و Hello را با لهجه غلیظ Americanاش تلفظ می كنند.
اما تعداد افرادی كه از واژه درود استفاده می كنند، بسیار نادر است!
همینطور كلمه Thanks بیش از سپاسگزارم و Good bye بسیار راحت تر از بدرود در دهان ها می چرخد. ما حتی به این هم بسنده نكرده ایم!
این روزها مردم برگزاری جشن ها و مناسبت هی خارجی را نشانه تجدد، تمدن و تفاخر می دانند. سفره هفت سین نمی چینند، اما در آراستن درخت كریسمس اهتمام می ورزند!
جشن شب یلدا كه به بهانه بلند شدن روز، بری شكرگزاری از بركات و نعمات خداوندی برگزار می شده است را نمی شناسند، اما همراه و همزمان با بیگانگان روز شكرگزاری برپا می كنند!
همه چیز را در مورد Valentine و فلسفه نامگذاریش می دانند، اما حتی اسم سپندار مذگان به گوششان نخورده است.

چند سالی است حوالی 25 بهمن ماه ( 14 فوریه ) كه می شود هیاهو و هیجان را در خیابان ها می بینیم. مغازه های اجناس كادوئی لوكس و فانتزی غلغله می شود. همه جا اسم Valentine به گوش می خورد. از هر بچه مدرسه ای كه در مورد ولنتاین سوال كنی می داند كه " در قرن سوم میلادی كه مطابق می شود با اوایل امپراطوری ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام كلودیوس دوم. كلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله اینكه سربازی خوب خواهد جنگید كه مجرد باشد. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراطوری روم قدغن می كند. كلودیوس به قدری بی رحم و فرمانش به اندازه ای قاطع بود كه هیچ كس جرات كمك به ازدواج سربازان را نداشت. اما كشیشی به نام والنتیوس ( ولنتاین ) ، مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می كرد. كلودیوس دوم از این جریان خبردار می شود و دستور می دهد كه والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می شود. سرانجام كشیش به جرم جاری كردن عقد عشاق، با قلبی عاشق اعدام می شود ... بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق می دانند و از آن زمان نهاد و سمبلی می شود برای عشق! "

اما كمتر كسی است كه بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، كه از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است!

جالب است بدانید كه این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با 29 بهمن، یعنی تنها 4 روز پس از والنتاین فرنگی! این روز سپندار مذگان یا اسفندار مذگان نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان روز عشق به این صورت بوده است كه در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می كردند و علاوه بر اینكه ماه ها اسم داشتند، هریك از روزهای ماه نیز یك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه ) كه نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی "بهترین راستی و پاكی" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی "شاهی و فرمانروایی آرمانی" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یك چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یك بار، نام روز و ماه یكی می شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنی ترتیب می دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و كه در ماه مهر، مهرگان لقب می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می گرفتند.

سپندار مذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پیدا می كردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می كردند.

ملت ایران از جمله ملت هایی است كه زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و كلا جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی كه ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم شكوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است. نقطه مقابل ملت ما آمریكاییها هستند كه به خود جهان بینی دچار می باشند. آنها دنیا را تنها از دیدگاه و زاویه خاص خود نگاه می كنند. مردمانی كه چنین دیدگاهی دارند، متوجه نمی شوند كه ملت های دیگر شیوه های زندگی و فرهنگ های متفاوتی دارند. آمریكاییها بشدت قوم پرستند و خود را محور جهان می دانند. آنها بر این باورند كه عادات، رسوم و ارزش های فرهنگی شان برتر از سایرین است. این موضوع در بررسی عملكرد آنان بخوبی مشهود است. بعنوان مثال در حالی كه این روزها مردم كشورهای مختلف جهان معمولا به سه، چهار زبان مسلط می باشند، آمریكاییها تقریبا تنها به یك زبان حرف می زنند. همچنین مصرانه در پی اشاعه دادن جشن ها و سنت های خاص فرهنگ خود هستند.

اطلاع داشتن از فرهنگ های سایر ملل و مرعوب شدن در برابر آن فرهنگ ها دو مقوله كاملا جداست. با مرعوب شدن در برابر فرهنگ و آداب و رسوم دیگران، بی اینكه ریشه در خاك، در فرهنگ و تاریخ ما داشته باشد، اگر هم به جایی برسیم، جایی ست كه دیگران پیش از ما رسیده اند و جا خوش كرده اند!

برای اینكه ملتی در تفكر عقیم شود، باید هویت فرهنگی تاریخی را از او گرفت. فرهنگ مهم ترین عامل در حیات، رشد، بالندگی یا نابودی ملت ها است. هویت هر ملتی در تاریخ آن ملت نهاده شده است. اقوامی كه در تاریخ از جایگاه شامخی برخوردارند، كسانی هستند كه توانسته اند به شیوه مؤثرتری خود، فرهنگ و اسطوره های باستانی خود را معرفی كنند و حیات خود را تا ارتفاع یك افسانه بالا برند. آنچه برای معاصرین و ایندگان حائز اهمیت است، عدد افراد یك ملت و تعداد سربازانی كه در جنگ كشته شده اند نیست؛ بلكه ارزشی است كه آن ملت در زرادخانه فرهنگی بشریت دارد.

شاید هنوز دیر نشده باشد كه روز عشق را از 14فوریه ( Valentine ) به 29 بهمن ( سپندار مذگان ایرانیان باستان ) تغییر دهیم .

  چرا سپندار مذگان در روز پنجم اسفندماه نیست ؟

زیرا در گذشته ایرانیان 12 ماه 30 روزه داشتند و 5 روز را نیز افزودن بر آن 12 ماه در سالشمار خود داشته اند. بنابراین روز پنجم اسفند ( سپندار مذگان ) ، با روز 335 از سال یا 29 بهمن در سالشمار کنونی ایرانیان برابر است.

دوخت دندان موشی:

دوخت دندان موشی
دوخت سوم دوخت دندان موشی است . در دوخت دندان موشی اگر دیواره بخواهد به کار وصل شود و و یا فقط لبه حالت تزئین دندان موشی داشته باشد . به یک طریق عمل می کنیم نخ را از سوراخ اول در می آوریم . نخ را از پشت وارد همان سوراخ اول می کنیم . بعد به حالت یک کوک ساده وارد سوراخ بعد می شویم بعد دوباره نخ را از پشت وارد همان سوراخ می کنیم . بعد یک کوک وارد سوراخ بعد و نخ دوباره داخل خود همان سوراخ حلقه می شود فقط توجه داشته باشید که یکی از این کوک ها قسمت رو و یکی پشت کار می افتد.

دوخت بخیه (دوخت مورب):دوخت بخیه که اغلب برای دوخت دور زیپ استفاده می شود . نخ را از سوراخ ۲ در می آوریم برمی گردانیم در سوراخ ۱ و در پشت کار از سوراخ شماره ۳ در می آوریم . پشت این کار بصورت ساقه دوزی می شود.

خیلی دلم میخواست وبلاگ خیلی فعالتر از این باشه و همه آموزشارو بذارم.ولی  چون کار چرم یه کار عملیه ،نیاز به توضیح مراحل همراه با عکس داره و متاسفانه من فعلا وقت ندارم که کار چرم انجام بدم و مرحله به مرحله عکس بگیرم.

ولی چون یکی از دوستان آموزش کیف پول زنانه سه لت رو درخواست کردن.من یه توضیح همراه با اندازه الگوها میذارم.امیدوارم به دردتون بخوره.

کیف ۳ لت تقریبا شبیه ۲ لته با یه تفاوتای جزئی که مهمترینش اینه که کیف ۳ لت در داره و مسلما چرم بیشتری هم نیاز داره.

قبل از شروع این اندازه ها رو مد نظر داشته باشید.

کارت ملی ۱۰.۵×۷.۵

کارت اعتباری  ۸.۵×۵.۵

بزرگترین پول ۱۶.۵×۸

برای شروع کار  الگو رو روی مقوا تهیه کنید.

۱-یک مستطیل با طول ۱۹ و عرض: (۲۲+هرچه میخواهید اندازه در کیف باشد).(قسمت A)

اگر میخواهید در کیف به اندازه خود کیف باشد و تا پایین بیاید اندازه در را ۹ بگیرید.پس با این فرض که در کیف کامل باشد مستطیلی نیاز داریم با ابعاد ۱۹×۳۱

این مستطیل برای نمای بیرونی کیف استفاده میشود.پس در صورت تمایل تکه دوزی مورد نظر رو روی اون انجام بدید.

۲-دو مستطیل به ابعاد ۱۹×۹.یکی برای درج جاکارتی(B) و یکی برای زیپ(C).

در بخش C هم میتونید زیپ بذارید هم میتونه ساده باشه یا جاعکسی بخوره.

اگر میخواید زیپ بزنید، جای زیپ رو روی الگو مشخص کنید.به این شکل

 فاصله از اطراف ۱.۵ سانت و عرض برش زیپ نیم سانت.

روی قسمت B در صورت تمایل به داشتن جاکارتی جاکارتی ها رو با طرح دلخواه مشخص میکنیم.به یکی از این دو شکل یا هر طرح دیگه ای که خواستید.

این دایره های اطراف جاکارتی ها سنبه ۲.۵ خورده و خط جاکارتی ها هم روی الگو برش خورذه تا بشه روب چرم انتقال داد.

نکته قابل توجه:

اگه میخواید طبق همین عکس جاکارتی ها رو طراحی کنید قسمت پایین برای کارت ملی در نظر گرفته شده.پس از پایین ۱۱سانت فاصله بذارید.وبرای بقیه جاکارتی ها بین هرکدوم ۱.۵ تا ۲ سانت فاصله نیازه.

در ضمن عرض جاکارتی ها حدود ۵.۵-۶ و عرض جای کارت ملی رو ۷.۵-۸ در نطر بگیرید.

میشه از جای کارت ملی به عنوان جاعکسی هم استفاده کرد.

همه اینکارها رو اول روی الگو انجام بدید و بعد روی چرم منتقل کنید.

برای برش جاکارتی ها روی چرم ابتدا دو طرف خط رو سنبه بزنید و بعد با کاتر روی شیشه برش بزنید تا برش راحت تر باشه.برای چرم طبیعی کاتر رو محکمتر بکشید چون چرم ضخیمه.

جای زیپ رو هم طبق الگو روی چرم مورد نظر بکشید و برش بزنید.

تا حالا طبق الگوهای بالا باید ۳ تا مستطیل رو روی چرم برش زده و کارهای لازم رو انجام داده باشید.

غیر از اینها نیاز به یک تکه آستر با سایز ۱۹×۲۰ داریم.(قسمت D)

و همچنین یک تکه چرم به اندازه در کیف برای داخل در.(قسمت E)

اگه  درست کردن جیب برای جاکارتی ها رو بلد نیستید توی پست بعدی توضیح میدم.

در مورد زیپ هم نیاز به زیپ ۲۰ سانتی همرنگ با چرمتون دارید.ابتدا دور تا دور برش زیپی که روی چرم دادید رو با فاصله نیم سانت سنبه بزنید.سپس از پشت کار دورتادور برش رو چسب بزنید(خیلی کم).و زیپ رو طوری بچسبونید که دستگاه اون به طرف روی کار باشه.

بعد در جای سنبه هایی که زدید شروع به دوخت دلخواه کنید.معمولا دوخت این قسمت بخیه و با نخ ابریشم همرنگ یا رنگ متناسب است.

بعد از دوخت میبینید که زیپ به چرمتون دوخته شده.میتونید قسمتی که از زیرکار از طول زیپ اضافه

اومده رو  قیچی کنید.بعد از دوخت زیپ، پشت قسمت C رو به طور کامل آستر بزنید تا کیسه جیب تشکیل بشه.بعد از این مراحل بهتره از روی کار زیپ رو باز کنید و از داخل کار در قسمت بالای زیپ کمی چسب بزنید و آستر رو به چرم بچسبونید تا کیسه زیپ فقط در پایین زیپ باز باشه.(برای تمیزی کار)

در این عکس من برش زیپ رو کامل نزدم و بالاش متصله.اینم یه مدله مثل زیپ مخفی.

بعد از انجام تمامی مراحل بالا و البته ایجاد کیسه جاکارتی ها قسمت BوC رو روی آستر D میچسبونیم به طوریکه مثلا قسمت ‌‌B از طول ۱۹ سانتی روی طول ۱۹ سانتی قسمت D بچسبد و قسمت C هم به همین طریق در طرف دیگر آستر.در واقع بعد از چسباندن این دو قسمت روی آستر، در وسط آستر یک مستطیل ۲×۱۹ خالی میماند.

حالا قسمت D رو روی قسمت A میچسبونیم.مسلما قسمت A به اندازه( در کیف +۲ )سانت بزرگتر از D است.پس دقت کنید قسمت D رو از قسمت پایینی کیف(نه از قسمت در ) بچسبونید به طوریکه لبه های بخش AوD کاملا بر روی هم مماس بشند.و در واقع بخش D بعد از چسباندن باید دوسانت مانده به در کیف تمام شود.

به این کار میگند پالتویی کردن که یه جیب خیلی بزرگ در زیر کار ایجاد میشه.

بعد هم چرم E رو داخل در میچسبونیم ،دورتادور کار سنبه میزنیم و با دوخت مورد نظر و نخ موم کش میدوزیم.

.

نکات خیلی خیلی مهم

1-قبل از همه کارها حتما روش بستن در کیف رو پیش بینی کنید.مثلا اگه میخواید از دکمه آهنربایی استفاده کنید در زمان مناسب و قبل از انجام دوخت نهایی دکمه رو نصب کنید.

2-توضیحات فوق در مورد زمانیه که از چرم طبیعی استفاده میکنید،اگه چرمتون مصنوعیه در تمام قسمتهایی که پشت چرم پیداست باید آستری بچسبونید.چون پشت چرم مصنوعی قشنگ نیست.

3-ا گه سنبه زدن تمام لایه ها به صورت همزمان براتون مشکله اول لایه های داخلی رو سنبه بزنید بعد رو قسمت A بچسبونید و دوباره  همون سوراخهای قبلی رو روی بخش A انتقال بدید.

4-غیر از ذور کار لبه داخلی قسمت B که با دور دوخته نمیشه و همچنین هر دو طرف قسمت C باید قبل از چسباندن بر روی D سنبه بخوره و یا همون موقع یا در انتهای کار دوخته بشه.

 5- در پایان کار و قبل از دوخت نهایی میتونید برای زیبایی بیشتر،در داخل کیف بخش هایی که آستری پیداست رو چرم بچسبونیم.مثلا اون مستطیل 19*2 که در وسط بخش D پیدا بود رو یک تکه چرم 19*5 بچسبونید.مثل قسمتهای سفیدرنگی که من داخل کیف زدم.

چرم دوزی ( کیف )

چرم دوزی

چرم دوزی ( جای مدارک ماشین )

لوازم مورد نیاز
۱٫ چسب
۲٫ کاتر
۳٫نخ
۴٫سوزن
۵٫ آهن ربا
۶٫ زیپ
۷٫ سرزیپ
۸٫ خط کش
۹٫ سنبه ۱/۵
۱۰٫ تخته
۱۱٫ مشتی
۱۲٫فند ک
۱- ابتدا الگو را روی چرم گذاشته و با خود کار مخصوص الگو را روی چرم کشید ه و برش بزنید .

۲- از پشت الگوی بزرگ ۷ سانت داخل شده و جای زیپ را برش بزنید .
۳- زیپ را صابون زد ه و سر زیپ را به داخل زیپ فرو برد ه و سپس قسمت برش خورد ه را چسب بزنید .

۴-زیپ را روی میز بگذارید و سپس چرم را روی زیپ قرار د هید . هنگامی که چسب خشک شد دور آن را سنبه زده و بدوزید.

۵- ابتدا پایین کار را سنبه زد ه و بدوزید . بعد آستر را تا اندازه ی بالای زیپ برش زد ه و بچسبانید .

۶- وقتی چسب خشک و محکم شد ، بالای زیپ را همراه با آستر سنبه زد ه و بدوزید تا آستر هم دوخته شود .

۷- مستطیلی با اندازه ی ۱۰*۱۶/۵ سانت را روی کار بچسبانید .
۸- قسمت بالای کیف را هم مطابق شکل بپوشانید . این کار باعث می شود که دکمه ی آهنربایی از پشت نمایان نباشد و جلوه ی کار زیباتر شود .

۹- دور تا دور کار را با سنبه سوراخ کرد ه و نخهای همرنگ با کارتان را برای دوخت استفاده کنید . بعد از برش نخ ها ، انتهای آنها را بسوزانید تا محکم شود و نخ از هم باز نشود .

۱۰- جای د کمه را مشخص کرد ه و د کمه ی آهنربایی را نصب کنید .

کیفیت و درجه بندی پوست 

کیفیت عمومی پوست و آثار و عیوب احتمالی ناشی از بیماری های پوستی یا آسیب دیدگی های فیزیکی آندر دوره پرورش حیوان، شکل و حالت سوراخ های ناشی از فولیکول های پر و اختلالات ژنتیکی احتمالی موجود در آن، خطا در نحوه برش و باز کردن پوست، و اندازه و سایز پوست از جمله پارامترهای مهم در تعیین کیفیت و درجه بندی پوست قبل از دباغی محسوب می شوند. 

عیوب ناشی از دوران پرورش

سوراخ یا برش ناشی از جراحت و زخم، خراشیدگی سطح پوست، آثار ناشی از زخم قدیمی و کاملا ترمیم نشده، افتاب سوختگی ، پوسته شدگی ، بیماری های پوستی مانند جوش و تاول یا آسیب باکتریایی، پرهای جوانه زده و غیر کامل،گزیده شدگی،چرو ک مشهود پوست گردن، غیر طبیعی بودن نسبت قمت پر دار و دون دون پوست به قسمت ساده پوست( به طور متوسط 60 به 40 باید باشد) از جمله عیوب احتمالی بوجود آمده در پوست در دوره پرورش و قبل از کشتار و پوست کنی محسوب می شوند. وجود و میزان هر کدام از این گونه

عیوب در تعیین درجه پوست 

تاثیر قابل توجهی دارد به طوریکه وجود همزمان سه یا چهار نوع از این عیوب حتی به طور مختصر می تواند تا 4 درجه کیفیت پوست را تنزل دهد.

سایز بندی پوست

مساحت و سایز پوست یکی دیگر عوامل مهم در تعیین درجه پوست است. مساحت پوست ها معمولا با توجه به سن، اندام ، چاقی و لاغری و وزن حیوان در زمان کشتار متغییر است. معمولا پوست ها در5 سایز شامل+A ،A ،B ،C وD دسته بندی می شوند. این ابعاد از 156 دسی متر در بزرگترین سایز یعنی +A تا حدا اقل 80 دسی متر برای سایزD متغیر است.
برش و باز کردن صحیح پوست
یکی از اصلی ترین نکات در داشتن یک پوست با کیفیت و دارای درجه بالا، شیوه برش و پوست کنی شترمرغ و شکل نهایی آن پس از باز شدن است. در حال حاضر در کشتارگاه های داخلی شترمرغ هم بر روی ریل خط کشتار مرغ و هم خط کشتار دام سبک(گوسفندی) کشتار می شود. برای برش پوست سلاخ باید یک خط برش مستقیم و دقیق از وسط سینه حیوان از محل ذبح تا دم و یک خط برش دیگرعمود بر این خط برای باز کردن پوست در محل پاها انجام دهد. همچنین برشی دیگر در محل تلاقی بالهای حیوان نیز زده می شود. شکل شماره 1 حالت استاندارد و صحیح برش و استحصال پوست را نشان می دهد.

پس از ورود پوست به مرحله دباغی همچون سایر پوست ها بوسیله مواد معدنی و در مواردی مواد گیاهی این پوست به چرمی گرانبها تبدیل می شود. چرم حاصله معمولا در حین تولید و در درام رنگرزی می شود.چرم پس از رنگرزی به گونه ای تکمیل و پولیش می شود که الگوی زیبا و طبیعی رخ چرم حفظ شده و ظاهری جذاب نرم، درخشان و در عین حال مقاوم داشته باشد.رخ متفاوت و زیبا، نرمی، قابلیت خمش، و مقاومت بسیار زیاد ویژگی متمایز کننده این چرم از چرمهای دیگر است. عمده محصولات توليدشده از چرم تولید شده شترمرغ شامل انواع کیف های دستی ،کفش، پوتین ، کت و پالتو است. به واسطه لطافت منحصر بفرد چرم شترمرغ برخی کارخانجات اتومبیل سازی و یا تولید کنندگان وسائل جانبی خودرو نیز طی سالهای اخیر از این محصول برای تولید روکش صندلی خودروهای گران قیمت استفاده کرده اند. تولید کنندگان شناخته شده محصولات ورزشی جهان نیز از مقاومت قابل توجه این چرم در عین نرمی ، لطافت و زیبایی آن برای تولید کفش های مختص ورزش های خاص استفاده می کنند.
پرورش شترمرغ تاریخچه پرفراز و نشیبی داشته است. شترمرغ برای اولین بار سال 1860 در آفریقای جنوبی و سپس در اروپا و آمریکای شمالی به منظور استفاده از پرهای آن شکار می‌شدند. بازار پر پس از شروع جنگ جهانی اول سقوط کرد و بعد از جنگ جهانی دوم با پرورش شترمرغ بازار پوست برای دباغی آن احیا شد.

قابلیت های تولید پوست در یک مزرعه 

میزان پوست هر شتر مرغ بالغ در کشورهای اصلی پرورش دهنده این حیوان تا ۱۳ فوت مربع می رسد و بطور متوسط هر فوت مربع آن ۳۵ دلار قیمت گذاری می شود..معمولا از یک شتر مرغ مزارع داخلی کشور بطور میانگین بین 3/1 تا 5/1 متر مربع چرم با کیفیت به دست می آید که این میزان با رعایت اصول صحیح پرورش تا 2 متر مربع قابل افزایش است.
بر اساس آمار مقایسه ای ارائه شده توسط معاونت امور دام وزارت جهاد کشاورزی یک شتر مرغ مادر در سال قادر به تولید 40 جوجه است که هر یک از این جوجه ها در یک دوره 10 تا 13 ماهه بالغ و آماده کشتار می شوند. در حالیکه در این مدت یک گاو مادر صرفا قادر به تولید مثل یک گوساله گوشتی خواهد بود. بر این اساس تولید پوست ناشی از عرضه شترمرغ های گوشتی حاصله در این دوره زمانی می تواند بالغ بر 100 مترمربع باشد در حالیکه در پایان دوره زمانی پرورش یک گوساله گوشتی که طولانی تر از مدت زمان لازم برای شترمرغ نیز است صرفا یک تخته پوست گاوی حاصل می شود که حداکثر 7/2 متر مربع خواهد بود.

نگاهی به قیمت های پوست خام و دباغی و چرم شترمرغ در بازار

بر اساس اطلاعات بدست آمده در بازار در حال حاضر پوست خام شترمرغ با توجه به درجه و کیفیت پوست به صورت دباغی نشده حدود 800 هزار ریال به کارخانجات تولیدکننده چرم یا واسطه ها فروخته می شود و قيمت چرم دباغي شده هر يك قطعه شترمرغ به 500 هزارتومان مي رسد.
نگارنده با گشت و گذاری در بازار چرم خیابان فردوسی تهران و سوال و جواب با عرضه کنندگان محصولات چرمی متوجه این نکته شد که در حال حاضر کیف و کفش و پالتوهای تولید شده از چرم شترمرغ در بازار داخلی با توجه به میزان چرم بکار رفته به طور متوسط بين 200 تا 500 هزار تومان به فروش می رسند.
در حال حاضر براي فرآوري پوست شترمرغ چهار كارخانه با شرکت تعاونی پرورش دهندگان شترمرغ قرارداد فعالیت دارند. به گفته نیامنش مدیرعامل تعاونی پرورش دهندگان شترمرغ حجم اندكی از محصولات حاصل از چرم شترمرغ در داخل عرضه می شود و به دليل قيمت بالاي اين كالاها بازار داخلي استقبال خوبي از آن نمي كند بنابراين بخش عمده اي از توليدات و محصولات نهایی همچون كيف، كفش و لباس به كشورهايي مانند هلند و بلژيك صادر مي شود و بخش ناچیزی از این گونه تولیدات در بازارهای داخلی به فروش می رود.

تغذیه و كيفيت پوست شتر مرغ

شتر مرغ ها مي‎ ‎توانند در سن 9 ماهگي به وزن كشتار برسند اما به اعتقاد بیشتر پرورش دهندگان پرنده اي كه 9 ‏ماه سن دارد نمي تواند چرم‎ ‎قابل قبولي توليد كند.با احتساب لزوم توجه به چرم تولیدی شترمرغ سن توصيه شده براي كشتار، حداقل 12 ماهگي مي باشد. این در حالیست که بررسی های علمی انجام شده در مزارع پرورش شترمرغ در مهد تولید شترمرغ یعنی آفریقای جنوبی نشان مي دهد كه پوست‎ ‎شترمرغ هایی كه با جيره هاي‎ غذایی استاندارد و توصیه شده ‎تغذيه شده اند، حتی در سن 9 ماهگی از کیفیت مناسبی برخوردار بوده اند. فرمولاسيون‎ توصیه شده کارشناسان تغذیه شترمرغ ‎بر اساس فوليكولهاي با رشد ‏سريع و رشد پر‎ ‎همراه با پوستهايي با الاستيسيته بالاتر و مقاومتر طراحي شده است. تمامي اين موارد‎ ‎با هم باعث افزايش ‏كيفيت پوست ها مي گردد. بر اساس این مطالعات بدون در نظر گرفتن سن بلوغ پوست پرنده، مديريت جوجه‎ ‎هاي تازه از تخم درآمده كه نرخ رشد را در هفته هاي آغازين تحت تاثير قرار مي دهد‎، ‎محيط پرورش، تنوع در كيفيت يونجه مورد استفاده در جيره ها و تجربه پرورش دهندگان‎ ‎جوجه ها‎ از جمله عوامل موثر در شکل گیری و کیفیت پوست پرنده و دستیابی به پوستی با کیفیت و بالغ حتی در سن 9 ماهگی پرنده هستند. این گونه ‏مطالعات‎ ‎ثابت مي كند كه اثرات خاص تغذيه اي بر رشد فوليكولها و كيفيت پوستها تاثير مي‎ ‎گذارد با تغذيه اي خاص، مي توان ‏بهره هاي اقتصادي بالاتری در زمینه پوست داشت‎.

جراحات پوست و نوک چینی حیوان

خسارت به پوست شترمرغ به شکل بریدگی یا خراشیدگی ایجاد شده در طول دوره‌ی پرورش باعث کاهش کیفیت پوست می‌شود که در نتیجه کیفیت و ارزش پوست را به شدت کاهش می‌دهد.کاهش خسارت ناشی از آسیب دیدگی پوست یکی از اهداف پرورش‌دهندگان شترمرغ است.شترمرغ ها بخصوص جنس نر این حیوان به دلیل خصلت تهاجمی و رام نشدنی که دارند معمولا خود و یا همدیگر را دچار جراحات ناشی از نوک زدن می کنند..معمولا شترمزغ مهاجم با نوک های تیز و برنده خود پوست حیوان دیگر بخصوص ماده ها را دچار زخم می کنند.بر این اساس پرورش دهندگان حرفه ای در راستای سالم ماندن پوست حیوانات مزرعه در دوره 9 تا 13 ماهه پرورش اقدام به چیدن نوک ساکنان چموش بخصوص نرهای مزرعه می کنند.

چرمسازی (مراحل تبدیل پوست به چرم)

بی گفتگو کاربرد چرم پیش از ریسندگی و بافندگی بوده و با اینهمه فن آماده کردن پوست تاکنون تغییر زیادی نکرده است . یکی از مورخین دربارهٔ صنایع اروپایی شمالی می نویسد (( که فن چرمسازی از روزگار قدیم تا سدهٔ نوزدهم را کد بوده است )) . در مورد ایران هم تا این اواخر که روش نوین دباغی آغاز گردید همانگونه بوده است .
چرمسازان قرون وسطی در ساختن چرمهای ظریف و زیبا مشهور بودند . این حوقل که در سال ۹۵۰ میلادی از خراسان دیدن کرده از چرمهای ظریف پوست بزی که چرمسازان گورکان در نزدیک مرو می ساختند و به نام سختیان شناخته می بود بسیار تعریف می کند و می گوید فرآوردهٔ این چرمسازان به سراسر کشور فرستاده می شد .
شاردن صنعت دباغی و چرمسازی ایران را این گونه توصیف می کند : (( این صنعتی دستی است که ایرانیان در آن از همه استادترند )) و دربارهٔ چرم ساغری که ایران در زمان او ( ۱۶۶۵ میلادی ) به هندوستان و خاور نزدیک صادر می کرد به تفصیل سخن می گوید .
امروز برای به عمل آوردن خام ( چرم ) دو راه هست ، آماده کردن پوست گوسفند و بز با زاج سفید و نمک به نـام چـرم زاغـی ، و دباغی خام گاو ، الاغ و اسب ، عمـل دباغی به طریق زیر انجـام می شود :
۱) خام را آب زدن .
خام خشک را از دهات و نواحی اطراف به دباغی آورده و بسته به کلفتی و مقدار چربی پوست ، سه تا شش روز آن را در حوض آب خیس می کنند چرم بومی که از کشتارگاه می آید به آب زده نمی شود .
۲) آهک زدن و عورامکاری .
پس از اینکه خام خشک خوب خیس خورد و نرم شد ، همراه با خام های تازهٔ خیس نشده ، توی گودالهای آهک می گذارند ، گودال آهک خمره های لعابی است که توی زمین کار گذاشته اند و آن را لـولـه کش می نامنـد . آهک زنـده را روی خـام پاشیده و خمره را پر آب می کنند . پس از چهار تا شش روز آب آهک نسوج خام را از هم باز کرده و موهای آن را نرم کرده است . خام را از خمرهٔ آهک بیرون آورده و هر کدام را روی تیر آویزان می کنند ، و با کارد ویژه ای آن را عورامکاری می کنند و کارد را با سنگ عورام مرتب نیز می کنند .
۳) متورم کردن .
پس از عورامکاری ، خام را به خمرهٔ دیگری برده و روی آن را آرد جو می پاشند . وقتی به اندازه کافی خام در خمره گذاشته شد آن را پر از آب می کنند ، و عمل تخمیر آغاز می گردد و سبب می شود که پوست ورم کرده ، و نسبت به مواد دباغی حساس شود و گوشتهای اضافی روی آن شل و آهکهایی که قبلاً روی آن پاشیده اند خنثی شود .
این فرایند ، که آرد جو کردن نامیده می شود ، در زمستان ۲۰ روز و در تابستان ۱۵ روز طول می کشد . پس از اینکه پوستها پخته شد آنها را از خمـره بیرون آورده و هـر کـدام را روی تیر عمودی به نام خار چوغ گذاشته و خـام را داس می کنند ، یعنی گوشتهای اضافی آن را می کنند ، این کار را با چاقوی دو دسته ای به نام داس انجام می دهند . سپس پوستها را با دیگر در خمرهٔ آردجو می گذارند تا باز پخته شود .
۴) نمک پاشیدن .
وقتی پس از سـه تا چهـار روز پختـن دوم هـم کامل شد ، پـوستـها را تـوی قدح می گذارند روی هرپوستی نمک می پاشند و سه تا چهار روز آنجا می ماند .
۵مازوکاری . وقتی پوست برای مازوکاری واقعی آماده شد ، آن را در گودالهای آجری که با چوب اندود شده و به نام گودچوب ( سیله ) شناخته می شود می گذارند روی هر پوست که درون گودال می گذارند گرد مازوی نرم و یا گرد پوست درخت اقاقیا می باشند .
گردکردن و کوبیدن مازو و پـوست اقاقیـا ، با دستاسی ( آرچی ) همانند آسیای دستی که در کوزه گران به کار می برند انجام می شود ؛ و یا اینکه ممکنست که گرد آن را از بازار بخرند . در بازار آسیای مخصوصی برای نرم کردن این گونه مواد وجود دارد . پوست چهار تا پنج روز در گودال مازو می ماند . هر روز آنها را پشت و رو می کنند و لگد می زنند .
۶) کاشیکاری .
پس از مازوکاری پوستها را در آفتاب خشک می کنند و روی تخته ای که در زیر آن چهارپایه ( کرسی ) قرار گرفته می گذارند . قسمت گوشتی آن را با سنگ پا پرداخت می کنند .
۷) رنگ ریختن .
برای رنکاری چرم ، رنگهایی مثل گِل ورز ، جوهر گلی و صابون سفید مناسب است و آن را بر رویهٔ پوست می ریزند .
۸) صیقلزنی .
بار دیگر پوست را روی تختهٔ پرداخت کاری گذاشته و صیقل ( مهره ) پرداخت را با فشار روی آن می کشند . در دباغی های بزرگتر کاشیکاری ، رنگ ریختن و صیقلزنی هر سه را چرمساز ( چرمگر ) انجام می دهد .

تولید چرم در قدیم

پوست خام حیوانات خواص نامطلوب و عمر نسبتا کوتاهی دارد بنابراین به مرور راههایی ابداع شد تا کیفیت آن بهبود یابد.این راهکارها عمری طولانی تر و قدیمی تر از صنعت نساجی دارند.ابتدا با ابزار سنگی،استخوانی و حتی چوبی آنرا می ساییدند. بعدها پوست را دود میدادند وآنرا با روغن چرب می کردند تا دوام بیشتری داشته باشد.این روشها با افزودن موادی چون نمک، سماق، زاج، خاکستر چوب و فضولات حیوانی تکامل یافت و در آخر دباغی پوست ابداع گردید.
1)خیساندن:
پوست خشک را به مدت 3تا6 روز توی حوض آب می خیساندند.خیساندن پوست در همه جهان رواج داشته است. اسکیموها پوست را با جویدن خیسانده و نرم می کردند که علاوه بر عامل مکانیکی جویدن ترکیبات شیمیایی بزاق دهان بر چرم موثر بوده است.
2)آهک زنی:
پوست های خیس شده و نرم را در حوضچه ها یا خمرهای سفالی قرار داده و لابه لایش آهک می پاشیدند و سپس حوضچه یا خمره را پر آب کرده 5تا6 روز صبرمی کردند تا آب آهک نسوج پوست را نرم کند. سپس تیرهای چوبی به اسم خارچوغ را کار گذاشته وپوست ها را بر روی آن ها قرار می دادند و قسمت های زاید را کارد می تراشیدند.
3)تخمیر:
پوست ها را مجدد داخل حوضچه یا خمره قرار می دادند و این بار لابه لایشان آرد جو می پاشیدند و رویش آب می ریختند.در زمستان 20 روز و در تابستان 15 روز صبر می کردند تا آرد جو تخمیر شود و آب آهک باقیمانده خنثی کند. سپس پوست ها را خارج کرده و روی خارچوغ با کارد مخصوص می تراشیدند.

4)تخمیر مجدد:
عملیات قبل را این بار 3 تا 4 روز تکرار می کردند تا پوست کاملا آماده شود . اگر در این مرحله مدت زمان طولانی تر
می شد بر جستگی هایی روی سطح پوست به نام آبله یا سوزنک بوجود می آمد.
5)شستن:
در این مرحله پوست را با آب کاملا می شستند تا مواد باقیمانده ازبین برود.
6)نمک پاشی:
پوست ها را تشت های بزرگ قرار داده و لابه لایش نمک می پاشیدند. مدت زمان این مرحله 3تا4 روز بود.
7)دباغی:
گودال هایی با دیواره و کف چوب و آجر می ساختند و پوست ها را یکی یکی به مازو یا هر ماده ی دباغی دیگر آغشته کرده داخل گودال می ریختند و هر روز زیر و رو می کردند و لگد مال می نمودند تا مواد دباغی به خوردش برود. پس از 4 تا 5 روز پوست ها را از گودال بیرون می آورند.
8)خشک کردن:
پوست ها را در معرض آفتاب ملایم خشک می کردند.
9)کاشی کاری:
پوست های خشک شده را بصورتی که لش آنها به سمت بالا قرار گیرد روی زمین پهن می کردند و با سنگ رویش می کشیدند تا صاف و نرم شود. در این مرحله چون تکه های چرم کنار هم روی زمین چیده می شود به آن کاشی کاری می گویند.
10)صیقل کاری:
پوست ها را پشت و رو کرده و رخ چرم را با سنگ های مخصوص صیقل می دادند.
11)روغن دادن:
چرم را با پیه آب شده گاو یا روغن های دیگر می آغشتند.چرب کردن چرم باعث نرم شدن آن می شود.
12)رنگ کردن:
رنگ کردن چرم حتما باید پس از روغن زدن انجام شود چون رنگ مانع از رسیدن چربی به سطح چرم می شود. در صورت تمایل چرم در آخرین مرحله توسطدست رنگ آمیزی می شد که رنگ روی رخ چرم قرار می گرفت. چرم خود رنگ به علت داشتن رنگ طبیعی رنگ نمی شود.
تهیه ی پوست از چرم به روش مدرن:
اصل کار در روش صنعتی مانند روش سنتی است یعنی در تولید پوست اصل کار خشکاندن پوست و تهیه ی چرم اصل کار دباغی پوست است. که به مرور زمان جزئیات مراحل کار از جمله مواد مورد استفاده و نیز استفاده از ماشین به جای انسان به این روش اضافه شده و ماهیت کار مانند روش سنتی است. استفاده از مواد شیمیایی به جای مواد طبیعی دوام و کیفیت پوست و چرم را کاهش داده است.
در عوض استفاده از دستگاه خودکار به جای انسان در روش مدرن باعث شده که امکان تولید انبوه و متنوع پوست و چرم فراهم شود. در هر صورت تولیدات سنتی به هیچ وجه قابل مقایسه با محصولات مدرن نیستند و چرم تهیه شده به روش سنتی کیفیت بسیار بهتری دارد.

تعریف چرمسازی

مراحل چرمسازی

کارگاه تولید چرم

1) مرحله خیساندن و شستشو

- در اثر خیساندن پوستها با جذب آب کافی به حالت طبیعی خود بر می گردند و دباغی بر روی آنها به آسانی انجام می گیرد.

2) آهک دهی

3) لش زدایی (Fleshing)

لش گیری برای حذف تمامی بافت های غیر ضروری پوست که در سطح درونی و بدون موی پوست وجود دارد پس از مرحله آهک دهی انجام می گیرد. پس از اینکه پوست کاملا پس از جذب آب نرم شد زایده های چسبیده به قسمت گوشتی که به هنگام جدا کردن پوست از لاشه رویان باقی می ماند به همراه بافت های زاید دیگر توسط دستگاهی بنام لش بر از پوست جدا می شود. این عمل باعث می شود که مواد شیمیایی که در مرحله بعدی به پوست داده می شود به طور یکنواخت و به خوبی داخل پوست نفوذ کند و موجب بالا بردن کیفیت محصول شود.

4) مو گیری

جدا سازی پشم از پوست گوسفند

جدا سازی پشم از پوست گوسفند

برای مو گیری پوستهای سنگین (گاو، گوساله و گاومیش و...) روش مو زدایی همراه با تجزیه ساختار مو به کار گرفته می شود که در این روش پوستها را حداقل بالابان (درام) قرار می دهند و سولفید سدیم وسولفیدات سدیم به اندازه مناسب به آب داخل بالابان اضافه می کنند و به این طریق موزدایی انجام می‌شود.

5) آهک گیری و آنزیم دهی

چرم شترمرغ

چرم شترمرغ، چرم نفیس، گران و منحصری می باشد.دلیل تمایز این چرم،جای ساقه های پر بر روی چرم است.این چرم قابل انعطاف و با دوام بوده که بسیار مناسب صنایع چرم سازی و محصولات چرمی لوکس می باشد. دوام و بزرگی این چرم باعث شده تا برای دوخت کیف، چکمه، کمربند و لباس مورد استفاده قرارگیرد.

ویژگیهای ممتاز و خواص منحصربه فردچرم شترمرغ موجب معروفیت و گران بودن این چرم شده است. در50 سال اخیر از زیباترین و لوکس ترین چرم های دنیا شناخته شده است.

این شرکت پوست نمک زده، چرم دباغی شده با کیفیت بالا و محصولات چرمی نظیر کیف، کفش، چکمه ،کمربندو.... را تهیه مینماید.

چرم اصل را چگونه از تقلبی تشخیص دهیم؟!

قطعا بارها پیش آمده كه وقتی برای خرید كفش، كیف یا لباس به مغازه ای مراجعه می كنید، فروشنده ادعا می كند كه محصولاتش از چرم اصل ساخته شده اند. اما این ادعا چقدر صحت دارد؟ تشخیص چرم اصل از چرم تقلبی همواره یكی از دغدغه های خریداران محصولات چرمی در سراسر دنیا و به تبع آن در ایران بوده است. طی سالهای اخیر خرید محصولات چرمی در ایران شامل كیف، كفش و لباس افزایش قابل توجهی داشته و مغازه های متعددی نیز در سراسر كشور در زمینه فروش محصولات چرمی راه اندازی شده اند، اما همزمان با رشد فروش محصولات چرمی در ایران، بازار كالاهای با چرم تقلبی نیز سیر صعودی داشته است. این روزها اگر به یكی از مغازه های فروش محصولات چرمی مراجعه كنید، معمولا فروشنده به شما می گوید كه كالاهایش از چرم اصل ساخته شده اند؛ اما چگونه می توان كالای با چرم اصلی را از كالای با چرم تقلبی تشخیص داد.  در بسیاری از موارد تشخیص چرم اصل از چرم تقلبی بسیار دشوار است، البته چیزی به نام چرم تقلبی نداریم، بلكه دو نوع چرم طبیعی و مصنوعی وجود دارد. وی با بیان این كه وقتی چرم به كالا مانند كیف یا كفش تبدیل می شود، تشخیص نوع آن دشوارتر است، افزود: قیمت چرم طبیعی بسیار بیشتر از چرم مصنوعی بوده، ولی به هر حال در بازار برخی فروشندگان از این موضوع سوءاستفاده می كنند و محصول با چرم مصنوعی را با قیمت چرم طبیعی می فروشند. تشخیص چرم طبیعی از چرم ساخت دست انسان در برخی موارد بسیار دشوار است. چرم طبیعی بسیار گرا نتر از چرم مصنوعی است. برخی از كالاهای چرمی اگر با چرم اصل تولید شده باشند، معمولا دارای شناسنامه بوده كه اطلاعات مربوط به كالا در آنها درج شده است. در مورد برخی از محصولات چرمی اگر امكانش وجود داشته باشد، به قسمتهای برش خورده آنها نگاه كنید. اگر در آن بخشها نشانه ای از حالت پلاستیكی و نرم مشاهده كردید چرم طبیعی نیست. چرم را لمس كنید. چرم طبیعی بسیار نرم و منعطف است. چرم را بو كنید. چرم طبیعی بوی مشخص و خاص دارد كه هرگز نمی توان از آن كپی برداری كرد. به بافت چرم نگاه كنید اگر گره ها، خلل و فرجهای آن طبق الگویی قابل شناسایی باشد، چرم مصنوعی است. چرم طبیعی و مصنوعی را از پشت آنها نیز می توان از هم تشخیص داد. چرم مصنوعی دارای پوششی در قسمت پشت است كه هنگام برش آسیب می بیند و كاملا مشخص است. راحت ترین راه برای تشخیص چرم از دیگر اجناس این است که لبه دوخته شده جنس موردنظر را برگردانیم و به این نکته دقت کنیم که پشت آن جنس چه حالتی دارد؟ در بین اجناس شبه چرم، فومها از همه فراوانتر هستند و اتفاقا بیشتر از سایر اجناس هم به جای چرم ارائه می شوند. اگر پشت جنس موردنظر اثری از نخهای توری شکل مشاهده کردید، تردید نکنید که مصنوعی است. چرم طبیعی را خیلی آسان از طریق پرزهایی می توان شناخت که از کل جنس جدا نیستند و به زحمت از روی آن کنده می شوند، حالتی دقیقا شبیه به وقتی که یک گوله پشم یا پنبه را به دو قسمت تقسیم می کنید و الیاف آن یکی یکی از لا به لای هم در می آیند. درزها و محل دوخت کفش یا کت یا هر وسیله چرمی دیگری که دارید را بررسی کنید. معمولا با دقت کافی می توانید یك لبه برش خورده هرچند کوچک را پیدا کنید که پشت چرم را ببینید یا لمس کنید. اگر پشت چرم لایه نخی داشت یا تار و پود نخی چسبیده بود، مصنوعی است، اما اگر جنس پشت چرم حالت پوستی و کرک دار و نرم بود، یعنی چرم طبیعی است.

چرم اهورا

بسمه تعالی

گالری چرم اهورا آمادگی خود را جهت ارایه خدمات به ارگان ها و ادارات و شرکتها اعلام میدارد.

نمایندگان ادارات و ارگانها از  تخفیف ویژه برخوردار هستند.

انواع سفارشات از جمله  ستهای اداری شامل کیف کتی  و کمربند و جاکلیدی -کیف های اداری چرم اعلا ،کیف کتی و پالتویی و جیبی  وانواع کیفهای پاسپورتی چرم و اشبالت

اولین مرکز ارایه حصولات چرمی در بوشهر

پاساژ آزادگان  گالری چرم اهورا  09178736015

بسم الله الرحمن الرحیم

اولین مرکز تولید و ارایه انواع محصولات چرمی دستدوز و صنعتی در شهرستان بوشهر افتتاح گردید.

انواع سفارش جهت ارگانها با نازلترین قیمت به صورت عمده و جزیی

لازم به ذکر است که سفارش انواع هدایای اداری و تبلیغاتی با نازل ترین قیمت پذیرفته میشود

آدرس پاساژ آزادگان گالری چرم اهورا

تلفن : 07712522059

همراه :   09178736015 - قنبری فرد